Kamil Süren

AH İHTİYARLIK!!!!

Ekspres Trenle Gelen İhtiyarlık Yaşlanmak…

Eskiden uzak sanırdık. Hani haritada küçücük yazan kasabalar vardır ya…

“Oraya bana sıra gelmez” dersin. Geliyor. Hem de aktarmasız. Ekspres trenle. Business class.

Ameliyat masasında yatarken, hayat film şeridi gibi geçiyor gözünün önünden.

Fragman güzel. Final biraz problemli. Eskiden sabah kalkınca ilk iş telefona bakardık.

Şimdi ilk iş…"Bugün diz mi, protestoda, bel mi grevde?” kontrolü. Eskiden fotoğraf çektirirdik.

Şimdi röntgen. Eskiden “Neredesin?” diye sorarlardı. Şimdi “Hangi hastanedesin?”

Teknoloji ilerledi. Biz geriledik. Gençken hayallerimiz vardı. Şimdi tahlillerimiz. Gençken aşk acısıyla sabahlardık. Şimdi tansiyonla. Romantik şiir yazardık. Şimdi ilaç saatlerini ajandaya işliyoruz.

Defter aynı defter, İçindekiler değişti. Ama kimse şunu söylemiyor:

Yaşlanmak sadece bedenin paslanması değildir. Aynı zamanda… İnsanların yavaş yavaş silinmesidir.

Telefon rehberi dolu, Arayan yok. Cenazeler çoğalıyor. Doğum günleri azalıyor.

“Bir ara görüşelim” diyenler kayboluyor. “Başın sağ olsun” mesajları artıyor.

Bu da hayatın istatistiği!  Gençken dünyayı kurtaracaktık.

Şimdi site yönetiminden kurtulamıyoruz. Memleketi düzeltecektik.

Şimdi kolesterolle mücadele ediyoruz. Devrim hayalleri vardı. Şimdi tuz yasak.

Hayat böyle terbiye ediyor insanı. Önce omuzdan vuruyor. Sonra dizden. En son moral’den.

Ama… Kim ne derse desin. Yaşlanmak bir ayrıcalıktır.

Çünkü… Herkese nasip olmaz. Bazıları yarım kalır. Bazıları daha başlarken biter.

Biz… Devam edebildik. Düştük. Yaralandık. Kaybettik. Ama kalktık.

Hâlâ sabah kalkıp çay koyabiliyorsak, Hâlâ bir yazıyı okuyup “Hımm” diyebiliyorsak,

Hâlâ “Bu doğru değil” deme cesaretimiz varsa… Bitmemişiz demektir. Gençlik hızdı.

Yaşlılık derinliktir. Gençlik bağırmaktı. Yaşlılık susup anlamaktır. Gençlik koşmaktı.

Yaşlılık yürüyebildiğine şükretmektir. Son söz mü? Yaşlanmak… Çöküş değildir. Bir direniştir.

Sessiz… İlaçlı… Biraz ağrılı… Ama onurlu. Ve en önemlisi: İnsan kalabilme sınavıdır.

Bu gerçekleri dillendirirken demem o dur ki hayat herkese güzel. Yeter ki siz yaşama gayreti içerisinde olun.

Her şeyi paraya bağlamayın, ama parasız da kalmayın. Paranın satın alamadığı, parasızlığında sıkıntı olduğu gerçeğini unutmamak kaydı ile yaşama sıkı sarılalım. Dün gördüğün arkadaşının bugün cenaze haberini almak insana öyle ağır geliyor ki !!

Bugün varsak, yakınlarımıza, sevdiklerimize, arkadaş ve dostlarımıza, kısacası tüm canlılarımıza saygı ve sevgi duyalım, kırmayalım, üzmeyelim. Allah’ın verdiği canı bırakın almayı, en küçük zarar vermemek için çaba gösterin. Çünkü yarın finalde keşkelere sığınmayalım.  Canlar

BU YAZI ; ÇOK SEVDİĞİM ARKADAŞLARIMIN PAYLAŞIMLARINDAN DERLEME  OLUP, İNSANLIĞA BİR MİRASTIR.  SAYGILARIMLA